Over vrede en verder

inner-peace-enlightenmentHeb je ooit de film Miss Congeniality, met in de hoofdrol Sandra Bullock, gezien? Het is een verhaal waarin de draak wordt gestoken met de Amerikaanse Miss verkiezingen. Aan elke kandidate wordt de volgende vraag gesteld: “Wat zijn je grootste wensen?” Om de beurt declameren de Missen een rijtje prachtige – maar slaapverwekkende en oh zo politiek correcte – wensen. En iedereen sluit haar rijtje af, steevast breed grijnzend naar de jury, met de woorden: “And, of course, world peace!” Want ja, willen we dat niet allemaal?

We zijn allemaal “voor wereldvrede” en veel mensen houden zich bezig met het vinden van “innerlijke vrede”. Maar wat betekent dit eigenlijk? Het betekent dat er al heel erg lang een, bijna vanzelfsprekende, onrust bestaat. Onrust in de wereld en onrust in onszelf. Dat voelt onjuist. We willen – snakken – naar vrede. “En stel dat we die vrede vinden”, vroeg eens iemand. “Wat gebeurt er daarna?”

Tijdens mijn middelbare schooltijd onderwees mijn docente Nederlands dat een goed geschreven verhaal moest bestaan uit een introductie, een conflict (van tegenstellingen) en een uitkomst (resolutie). Zonder conflict geen spanning en zonder spanning is er niks te doen voor de hoofdpersonen. Conflict als vanzelfsprekendheid. Bekijk een aflevering van een soapserie en je ziet bovengenoemde stelregel zich eindeloos herhalen. Net zoals die zich ook eindeloos, in cycli van oorlogen en conflicten, in de echte wereld uitvouwt. Als een groot, langlopend, collectief verhaal. Ontstaan door de gehechtheid aan conflict.

Kunnen we niet een nieuw soort verhaal schrijven? Met een andere stelregel? Dan moeten we iets doen aan die vanzelfsprekendheid van onrust en conflict.

Waardoor ontstaat gehechtheid aan conflict? Voor een conflict heb je – uiteraard – tegenstellingen nodig: jij en de ander. En als je leeft in conflict met jezelf? Dan is er toch alleen maar één – ik? Eckhart Tolle heeft hier een mooi verhaal over. Toen hij jong was en heel depressief, maakte hij episodes mee waarin talloze negatieve gedachten voortdurend in zijn hoofd bleven spoken. Op een nacht kon hij er niet langer meer tegen. “Ik kan niet meer met mezelf leven!” verzuchtte hij. Opeens werd het hem duidelijk: Er is kennelijk een “ik” die niet meer met “mezelf” kan leven. Hij kon niet meer met dat kleine, zich met zijn gedachten identificerende, ego leven.

Voor je ego is het nodig om zich gescheiden te denken van al het andere.

Alleen ego’s maken conflicten. Ze ontlenen er zelfs hun bestaansrecht aan. Immers, voor je ego is het nodig om zich gescheiden te denken van al het andere. En hoe groter de tegenstelling met de rest, hoe meer conflict en hoe meer het ego groeit. En als jij denkt dat jij dat ego bent, ontleen jij je identiteit aan die tegenstelling, aan dat conflict. “Er is Ik en er is De Rest, kijk maar – ik ben duidelijk anders (beter, liever, mooier, slimmer, succesvoller, armer, tragischer, zieker, ongelukkiger) dan Zij.” Je maakt je eigen verhaal met dat conflict van tegenstellingen. Eckhart Tolle noemt dat gekscherend “me and my story”.

Je kunt ook je gehechtheid aan conflict loslaten. Door je identificatie met dat conflict-minnende ego los te laten. Ja, hoor ik je denken, makkelijk gezegd!

Heb je wel eens gemerkt dat wanneer je in gedachten verzonken bent, in een “pieker modus”, dat je dan ook precies en steevast de verhalen-regel van mijn docente Nederlands volgt? Je krijgt een herinnering (introductie), gevolgd door conflict, conflict conflict….. en dan uiteindelijk de oplossing. Tenminste, dat hoop je. Veel mensen blijven eindeloos steken in dat conflict-deel. Ze herhalen voor zichzelf oeverloos hoe zwaar ze het hebben, hoe gemeen die-en-die was, hoe belachelijk zus-en-zo was, enzovoort enzovoort. “Me and my story”. En je ego lacht in zijn vuistje en groeit – en je onrust groeit mee.

Toen de Indiase filosoof en schrijver J. Krishnamurti werd gevraagd wat zijn geheim voor geluk was, antwoordde hij, “I don’t take my thoughts too seriously”. Neem je gedachten niet zo serieus. Je identificatie met je ego wordt daardoor steeds kleiner. En zo ook je behoefte aan conflict. Want je denkt niet meer in tegenstellingen. Je realiseert je dat je niet beter wordt van tegenstellingen en conflict. Waar wordt je wel beter van? Door je op overeenkomsten en de belangen van de ander te richten. En dat brengt vrede.

In oktober van het vorige jaar was de Dalai Lama tezamen met andere beroemde voorvechters voor de vrede aanwezig bij het eerste Common Ground for Peace Forum. Toen hem tot slot werd gevraagd wat er dan uiteindelijk ná vrede komt, antwoordde hij: “peace of mind”. Gemoedsrust.

lake_peaceomind

Tot slot 12 praktische tips om gemoedsrust te verkrijgen. Niet goed voor je ego – wel goed voor jou:

  1. Vergeef (ook jezelf) en vergeet.
  2. Hunker niet naar erkenning.
  3. Wees niet jaloers.
  4. Accepteer meer.
  5. Controleer minder.
  6. Neem niet meer op je schouders dan goed voor je is.
  7. Mediteer regelmatig (zittend, lopend, al doende – hoe dan ook).
  8. Neem je gedachten niet zo serieus.
  9. Neem dingen niet persoonlijk.
  10. Richt je op de overeenkomsten.
  11. Luister naar je innerlijke stem.
  12. Wees niet passief.

There is a criterion by which you can judge whether the thoughts you are thinking and the things you are doing are right for you. The criterion is: Have they brought you inner peace?
Peace Pilgrim

inner-peace

2 thoughts on “Over vrede en verder

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s