Over angst, accepteren en de dingen die gebeuren in het Nu

Eckhart Tolle en HH de Dalai Lama

Als je al wat vaker op mijn blog bent geweest, zul je hebben gemerkt dat ik regelmatig schrijf over hoe je kunt omgaan met dingen die je gebeuren (zie bijvoorbeeld hier en hier). Veel mensen voelen een soort van verwantschap met de dingen die hen gebeuren: ze vereenzelvigen zich ermee. Vaak doe je dat onbewust. Het gevolg is dat je dan meestal nogal reactief leeft – je reageert constant op van alles (verdedigend, aanvallend, paniekerig, uitgelaten of verdrietig).

In plaats van door je leven te gaan en steeds opnieuw te reageren op de dingen die voortdurend verschijnen – dingen zoals gedachten, gevoelens, gebeurtenissen, mensen, je omgeving – dat is allemaal inhoud – laat die inhoud er een keer gewoon zijn. Wat gebeurt er dan? Dan word je je niet alleen bewust van je identificatie met de inhoud van dat moment, je word je ook bewust van het moment zélf – het Nu. Voorbij de dingen die in dat moment gebeuren. Eckhart Tolle noemt dit het “wonder van bewustzijns-transformatie”.

Wat wordt daarmee bedoeld? Je word je dan bewust van een onderstroom van Stilte waarin alles plaatsvindt. Je “voelt” het. Rust. Vrede. Maar het is eigenlijk meer dan dat. Je realiseert je, als je dit gadeslaat, dat jij die Stilte bent. “Jij bent Dat”, zei de Boeddha.

Dan is het verder eenvoudig. Denk er niet te moeilijk over! Op het moment dat je je realiseert dat jij in wezen die diepe onderstroom zelf bent, die Stilte waarin alles simpelweg Is, dan is de wereld niet langer problematisch. Op het moment dat je weet dat je Dat bent, is welke inhoud dan ook die zich in je leven openbaart – zelfs je gedachten over jezelf – niet langer een bron van problemen. Het zijn simpelweg “dingen die gebeuren” en “de gedachten over mezelf”, maar je ontleent er niet langer je identiteit aan. Je vereenzelvigt je er niet meer mee. Onder het rumoer ben en blijf jij eeuwig dezelfde.

Wat er overblijft van situaties en gebeurtenissen zijn slechts je “fotoalbums” – fysieke fotoalbums of fotoalbums in je hoofd. Gewoon die dingen die gebeuren of gebeurd zijn. Niet jijzelf. Je hebt die gebeurtenissen en gedachten niet meer nodig om je identiteit mee op te bouwen of mee vast te houden. Je verhaalt en herhaalt niet langer oeverloos de dingen die jou in je verleden zijn overkomen en waarvan jij dacht dat die jou maken tot wie jij bent. Je hebt vrede met het verleden en met het Nu en ook de toekomst is oké.

Natuurlijk is het noodzakelijk om af en toe aandacht aan je toekomst te schenken, maar je zoekt niet langer naar jezelf in dat toekomstbeeld. Je bent daar niet, dus die toekomst is ook niet langer iets problematisch en bedreigends. Hij is overigens ook niet “veelbelovend”. De toekomst Is gewoon. Je gaat ermee om, je pakt het aan, je regelt je agenda en je afspraken, je maakt plannen – zonder er een definitie van jezelf in te zoeken. Het is het simpele, moeiteloze doen. Alles vergt inspanning en veroorzaakt stress, wanneer je jezelf erin zoekt.

Als je dit eenmaal door hebt en er mee oefent, wordt het leven zo simpel, zo eenvoudig. Maar hoe zit dat dan met crises en zorgelijke zaken? Ik zeg niet dat er nooit meer uitdagingen op je pad zullen komen. Natuurlijk zullen die er zijn. Uitdagingen kunnen je iets leren. Maar ze zijn eenvoudig omdat ze er alleen Nu zijn. Het Nu bevat geen enorm grote dingen die zich vanuit het verleden naar de toekomst uitstrekken. Wanneer je datgene wat er gebeurt gewoon zonder oordeel gadeslaat, ontwaar je in jezelf een kracht om het aan te pakken, nu, in het moment. Sommige mensen hebben dit in noodsituaties ervaren, waarin ze plotseling precies de juiste handeling uitvoerden. Omstanders vroegen hen dan: “Hoe kon je zo moedig en zo helder van geest zijn om dit te doen?” Er was geen gedachte en geen oordeel mee gemoeid! Er was een “grotere kracht of macht” die het overnam. Die mensen wisten nauwelijks hoe ze het gedaan hadden. Ze vonden niet eens dat ze iets geweldigs gedaan hadden, omdat er tevens geen “ego” mee gemoeid was. (Ego is de identificatie met de gedachten over jezelf en je situatie.)

Je hele leven kan van deze kracht vervuld zijn. Hoe? Door simpelweg met je aandacht aanwezig te zijn in het “veld” van het Nu. Laat het dan zijn. Laat de wereld zijn. “Het is best,” zegt een goede vriendin van mij altijd. Laat de verschijningsvormen opkomen en verdwijnen. Niets is bestendig. Als je het “spel” van verschijningsvormen om je heen vredig aanschouwt, dan is er ook geen identificatie, geen gehechtheid en dus ook geen angst. Gehechtheid is je identificatie met een verschijningsvorm – een gebeurtenis – en je angstige vergissing dat wanneer je die verschijningsvorm – of de controle over een gebeurtenis – verliest, je ook een deel van jezelf zou verliezen.

Dit is het einde van je angst. Je zult zien welk een wonderbaarlijke transformatie dat is, wanneer mensen niet langer levens leven die gedomineerd worden door angst. Je kunt daadwerkelijk leven in een staat van vreugde en gelukzaligheid, in een echt gevoel “dat je lééft”. Onafhankelijk van wat er gebeurt. Wat er gebeurt is een verschijningsvorm, het is kortstondig, een spel van het bestaan, van het Universum.

Je neemt zelf deel aan dat spel. Jijzelf kunt dan gaan creëren, zonder jezelf erin te zoeken. Dan ben je in de “flow” en creëer je schoonheid. Wanneer je daarentegen creëert met je ego – en dus uit angst –  (“ik heb nodig”, “ik wil”, “ik moet hebben”, “zonder dat ben ik niemand”, “Ik moet zorgen dat ik dat niet kwijtraak”), dan ontstaat er een benauwend energieveld – sommige mensen kunnen dat verschil ook daadwerkelijk voelen. Er kan dan zelfs competitie tussen mensen ontstaan (“ik wil wat zij heeft”, “ik moet er eerder bij zijn dan hij”) – en zó ontstonden ooit onze beschavingen… Al dat gedoe verdwijnt als angst verdwijnt.

Dan stroomt de kracht van het bewustzijn-zelf door je heen. Het houdt ervan om te creëren. Het zal via jou de mooiste dingen laten ontstaan. Wat allemaal? Dat hoef je nu niet te weten. Laat het stromen. En alles wat er dan feitelijk overblijft in je leven is de eenvoud van dit moment. En het is altijd tamelijk eenvoudig en niet problematisch. Wanneer je jezelf niet langer loopt te zoeken in het verleden of de toekomst, dan kan je dit moment eren en omarmen, want het is Leven – een uiting van het leven. Je omarmt dat wat er is. Je accepteert het. Door middel van die acceptatie zie je de ruimtelijkheid rondom de verschijningsvorm die er is. En is je handeling de juiste.

Vrij naar Eckhart Tolle

Overzicht, klik op de afbeelding voor een grotere versie (opent in een nieuw tabblad)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s